WordPress on Google Compute Engine

Category: Circular Economy

  • ထိုင်းနိုင်ငံအတွက် စက်ဝန်းစီးပွားရေး၏ အရေးပါမှုကို နားလည်ခြင်း

    ထိုင်းနိုင်ငံအတွက် စက်ဝန်းစီးပွားရေး၏ အရေးပါမှုကို နားလည်ခြင်း

    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ သမားရိုးကျ စီးပွားရေးစနစ်ဖြစ်သည့် “ယူ၊ ထုတ်လုပ်၊ သုံးစွဲပြီး စွန့်ပစ်” (Take-Make-Waste) စနစ်သည် ရာသီဥတုပတ်ဝန်းကျင်အန္တရာယ်များကို အားပေးနေသည့်အတွက် နောက်ဆုံးလအတွင်း အရေးယူပြစ်တင်ခံရသည်။ ယင်းစနစ်တွင် ထုတ်လုပ်မှုအချိန်အတွင်း အသုံးမပြုသည့် သဘာဝအရင်းအမြစ်များကို အမှိုက်အဖြစ် စွန့်ပစ်ပြီး၊ ထုတ်ကုန်ထုတ်လုပ်ပြီးနောက် ထုပ်ပိုးမှုမှ အမှိုက်များ ထပ်မံပေါ်ပေါက်ပြီး၊ ထုတ်ကုန်အသုံးပြုနိုင်စဉ်ကာလအပြီးတွင်လည်း အမှိုက်အဖြစ် နောက်ဆုံးသတ်မိဖြစ်သည်။

    Take-Make-Waste စနစ်၏ အကျိုးဆက်များ
    “ယူ၊ ထုတ်လုပ်၊ စွန့်ပစ်” စနစ်သည် အလွန်မတည်တံ့သည့် စနစ်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ရှိ အလွန်အကျွံသုံးစွဲမှုများနှင့် သဘာဝအရင်းအမြစ်များ ဆုတ်ယုတ်မှုကြောင့် ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုနှင့် သဘာဝအရင်းအမြစ်ရှားပါးမှုများကို ပိုမိုဆိုးရွားစေသည်။

    စက်ဝန်းစီးပွားရေး: တာရှည်တည်တံ့သော ဖြေရှင်းနည်း


    စက်ဝန်းစီးပွားရေးသည် “ယူ၊ သုံး၊ ပြန်ပြန့်ဆန့်” (Take-Use-Return) စနစ်ဖြစ်ပြီး၊ ထုတ်လုပ်မှုကုန်ကျစရိတ်ကို လျှော့ချကာ၊ ဈေးကွက်ယှဉ်ပြိုင်မှုနှင့် အမြတ်အစွန်း တိုးတက်စေသည့်အပြင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ထိန်းသိမ်းရေးနှင့် လေလုံခြုံမှုများ တိုးတက်စေသည်။ ယခုမူကွဲသစ်စီးပွားရေးစနစ်သည် သဘာဝကို ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်စေသည့် နည်းလမ်းများဖြင့် အရင်းအမြစ်အသုံးချမှုကို လျှော့ချကာ ထုတ်လွှတ်မှုများလည်း လျှော့ချနိုင်စေရန် ရည်ရွယ်ပါသည်။

    ထိုင်းနိုင်ငံတွင် စက်ဝန်းစီးပွားရေး၏ အရေးပါမှု
    စက်ဝန်းစီးပွားရေး၏ အရေးပါမှုသည် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အကျိုးကျေးဇူးတက်တာသာမက၊ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများအတွက် အဆန်းသစ်စွာ အခွင့်အလမ်းများ ဖန်တီးပေးသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံရှိ စက်မှုလုပ်ငန်းများသည် တာရှည်တည်တံ့သော စီးပွားရေးအတွက် စက်ဝန်းစီးပွားရေးကို အထင်ကြီးစွာ လက်ခံဖို့ကြိုးစားနေသည်။ Thailand Investment Review ၏ အစီရင်ခံစာအရ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် စက်မှုလုပ်ငန်းမှ အမှိုက် ပြန်လည်အသုံးချမှု အများအပြားမရှိသေးဘဲ၊ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ထိုင်းနိုင်ငံတွင် ထုတ်လုပ်သော ၂၂ သန်းတန် အမှိုက်၏ တစ်သုံးပုံတစ်ပုံသာ ပြန်လည်အသုံးချနိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။

    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ၂၀၂၄ စက်ဝန်းစီးပွားရေးဆိုင်ရာ အစီအမံများ
    ယခု CE အစီအမံများသည် ပုဂ္ဂလိကနှင့် အများပြည်သူ လုပ်ငန်းစုများမှ စွမ်းဆောင်ရရှိနေပြီး၊ တာရှည်တည်တံ့ရေးဆိုင်ရာ အစိုးရလုပ်ဆောင်မှုများကို အားဖြည့်ပေးသည်။ အရှည်လျားဆုံး ကတိကဝတ်များထဲမှတစ်ခုက နောက်ကျနေသော Sufficiency Economy Philosophy (SEP) ဖြစ်ပြီး၊ ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တာဝန်ထမ်းဆောင်မှု ပိုမိုတိုးတက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

    ထိုင်းနိုင်ငံတွင် စက်ဝန်းစီးပွားရေး မူဝါဒများ

    1. ပလတ်စတစ်အမှိုက် စီမံခန့်ခွဲမှု: ထိုင်းနိုင်ငံသည် တစ်နှစ်လျှင် ၂ သန်းတန် အမှိုက်ထုတ်လုပ်သည်။ အစိုးရသည် ပလတ်စတစ်အမှိုက် ပြန်လည် အသုံးချမှုကို တိုးမြှင့်ရန်၊ Extended Producer Responsibility (EPR) ကို အထောက်အပံ့ပေးနေသည်။
    2. အစားအစာအမှိုက် လျှော့ချမှု: အစိုးရမှ မသုံးလိုအစားအစာများကို သင်ကြားမှုနှင့် ပညာပေးလှုပ်ရှားမှုများဖြင့် အမှိုက်ဖြစ်စေရန် ကာကွယ်နေသည်။
    3. ဥပဒေနှင့် မူဝါဒများ: စက်ဝန်းစီးပွားရေးကို တိုးမြှင့်ရန် အစိုးရက လိုင်စင်ထုတ်ပေးခြင်းနှင့် ပစ္စည်းစံချိန်စံညွှန်းများကို ဖန်တီးနေသည်။
  • ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တာရှည်တည်တံ့သော အနာဂတ်: ရှန်လင်းစွမ်းအင်၏ အရေးပါမှု

    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တာရှည်တည်တံ့သော အနာဂတ်: ရှန်လင်းစွမ်းအင်၏ အရေးပါမှု

    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ တာရှည်တည်တံ့ရေးသို့ ဦးတည်မှု
    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ၂၀၃၀ ခုနှစ်အတွက် ရည်မှန်းချက်နှင့် အနာဂတ်၏ စိမ်းလန်းသော လမ်းကြောင်းဆီ သွားရာတွင် ပြောငျမှာသော လမ်းစဉ်တစ်ခုလိုအပ်သည်။ ရှန်လင်းစွမ်းအင်၏ အသုံးပြုမှုသည် ကာဗွန်ဓာတ်ငွေ့လွှတ်ပစ်မှု လျှော့ချခြင်း၊ စွမ်းအင်လုံခြုံမှု တိုးမြှင့်ခြင်းနှင့် စိမ်းလန်းသော လွှဲပြောင်းမှုများဖြင့် စက်ဝန်းစီးပွားရေးသို့ ပြောင်းလဲစေရာတွင် အရေးကြီးပါသည်။ ထိုင်းနိုင်ငံအစိုးရသည် ၂၀၂၄ မှ ၂၀၃၇ အတွင်း အကောင်အထည်ဖော်မည့် Power Development Plan (PDP) အခြေခံစီမံချက်ကို ရှိထားပြီး ယင်းအတိုင်း ၂၀၃၀ အတွက် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှု ၃၀% သည် ရှန်လင်းစွမ်းအင်ဖြစ်ရမည်ဟု ရည်မှန်းထားသည်။ စီမံချက်နှင့် ရည်မှန်းချက်အား မြန်မြန်ဆန်ဆန် လိုက်နာနိုင်ခြင်းအားဖြင့် ၂၀၅၀ အတွင်း ကာဗွန်အလုံးစုံတည်ငြိမ်မှုရရှိခြင်းနှင့် ၂၀၆၅ အတွင်း ကာဗွန်လုံးဝလျှော့ချနိုင်ရေးရည်မှန်းချက်ကို ထိုင်းနိုင်ငံအောင်မြင်စေမည် ဖြစ်သည်။

    ရှန်လင်းစွမ်းအင်သို့ ပြောင်းလဲမှု


    လက်ရှိ စွမ်းအင်အသွင်းအဖြစ် တိုးတက်နေသော ရှန်လင်းစွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များတွင် ရေအားစက်, ဘိုင်အိုမတ်စ်, နေရာထိုင်နေကြိမ်နေရောင်ခြည်နှင့် လေဖြစ်သည်။ ထိုင်းနိုင်ငံတွင် နေရောင်ခြည်ပစ္စည်းစွမ်းအင်အလွန်များစွာ ရှိပြီး၊ အစိုးရသည် အခွန်လျှော့ချခြင်းနှင့် စီမံကိန်းများအတွက် စီးပွားရေးထောက်ပံ့မှုများဖြင့် နေရောင်ခြည်အသုံးပြုမှုကို မြှင့်တင်ထားသည်။ ဥပမာအားဖြင့် Electricity Generating Authority of Thailand (Egat) သည် 2,750MW စွမ်းအားရှိသည့် ၁၅ ခုအထိ လွှဲပြောင်းရေကန် နေရောင်ခြည်စက်ရုံ စီမံကိန်းများကို စတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်ဟု Bangkok Post သတင်းမှ ထုတ်ပြန်ထားသည်။

    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်တွင် စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှုအတွက် အခြားရွေးချယ်စရာများ ရှိနေသော်လည်း စွမ်းအားနည်းပါးလျှောက်ရှိနေသည်။ ပင်လယ်နားဒေသများနှင့် တောင်တန်းဒေသများတွင် လေစွမ်းအင်စီမံကိန်းများ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပြီး ကျေးလက်ဒေသများတွင် ရေစက်ရုံငယ်များနှင့် မိုက်ခရိုစနစ်များကို ဖွံ့ဖြိုးနိုင်သည်။ ထို့အပြင် ထိုင်းနိုင်ငံရှိ အများစုသော ပြည်သူများသည် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်းတွင် အလုပ်လုပ်နေသောကြောင့် ဘိုင်အိုမတ်စ်နှင့် ဘိုင်အိုဓာတ်ငွေ့တို့သည် စိုက်ပျိုးရေးမှ ထုတ်လုပ်သည့် အမှိုက်စနစ်ကို စနစ်တကျ စီမံခန့်ခွဲနိုင်စေသည့် သန့်ရှင်းသော စွမ်းအင်အရင်းအမြစ်များအဖြစ် လူကြိုက်များနေသည်။ သို့သော် ၂၀၃၇ အတွက် ထိုင်းနိုင်ငံ၏ စွမ်းအင်၏ ၃၀% ကျော်သည် နေရောင်ခြည်စွမ်းအင်ဖြင့် လွှမ်းမိုးနေမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသည်။

    ထိုင်းနိုင်ငံ၏ ရှန်လင်းစွမ်းအင်သို့ ပြောင်းလဲမှုအကျိုးကျေးဇူးများ

    1. အလုပ်ဈေးကွက် အခွင့်အလမ်းများ တိုးတက်လာမည်။
    2. သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် အကျိုးပြုမည်။
    3. လူမှုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဖြစ်စေမည်။