Author: admin

ระบบ “ผลิต-ใช้-ทิ้ง” ที่เคยได้รับการสนับสนุนในระบบเศรษฐกิจแบบเส้นตรงของไทยได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์เมื่อเร็วๆ นี้ เนื่องจากบทบาทในการส่งเสริมภัยพิบัติทางสภาพอากาศ ภายใต้กระบวนการผลิตนี้ ทรัพยากรที่ไม่ได้ใช้ในช่วงการผลิตจะถูกทิ้งเป็นขยะ และแม้หลังจากผลิตสินค้าแล้ว ขยะก็ยังเกิดจากบรรจุภัณฑ์ และในที่สุด เมื่อสิ้นสุดอายุการใช้งานของผลิตภัณฑ์ก็จะกลายเป็นขยะอีกครั้ง

รูปแบบ “ผลิต-ใช้-ทิ้ง” ได้แสดงให้เห็นว่าไม่ยั่งยืน เนื่องจากได้ทำให้ปัญหาสิ่งแวดล้อมและสภาพอากาศรุนแรงขึ้นในเศรษฐกิจที่กำลังขยายตัวของการบริโภคเกินความจำเป็นในปัจจุบัน ซึ่งการสร้างขยะจำนวนมากและการลดลงของทรัพยากรธรรมชาติได้มีส่วนสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ และเร่งให้เกิดการขาดแคลนทรัพยากร

เศรษฐกิจหมุนเวียนคือทางออกที่ยั่งยืน?

แนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียนถูกเรียกว่าโมเดล “ผลิต-ใช้-คืนกลับ” และถูกออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อลดต้นทุนการผลิต เพิ่มความสามารถในการแข่งขันทางการตลาด และเพิ่มผลกำไร ในขณะที่ลดการปล่อยมลพิษอย่างมาก รูปแบบเศรษฐกิจใหม่นี้ถูกออกแบบมาเพื่อรักษาการฟื้นฟูสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ในขณะที่ใช้ทรัพยากรและลดมลพิษไปพร้อมกัน

ความสำคัญของเศรษฐกิจหมุนเวียนนั้นไม่ได้จำกัดอยู่แค่ประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมเท่านั้น แต่ยังชี้นำอนาคตที่เต็มไปด้วยโอกาสทางนวัตกรรมที่สามารถเพิ่มผลกำไรให้กับธุรกิจในประเทศไทย ทางด้านอุตสาหกรรมต่างๆ ได้ตั้งเป้าหมายที่ท้าทายในการผสมผสานเศรษฐกิจหมุนเวียนให้เป็นส่วนหนึ่งของแนวทางการปฏิรูปสู่เศรษฐกิจที่ดีขึ้น จากรายงานโดย Thailand Investment Review แสดงให้เห็นว่าปริมาณของเสียอุตสาหกรรมที่นำกลับมาใช้ใหม่ในประเทศไทยนั้นต่ำมาก รายงานปี 2561 ของพวกเขาชี้ให้เห็นว่าประเทศไทยสามารถรีไซเคิลขยะได้เพียงหนึ่งในสามของขยะทั้งหมด 22 ล้านตันที่ผลิตขึ้น

ในขณะที่การเติบโตทางเศรษฐกิจในประเทศไทยเป็นไปตามที่ต้องการของประชาชนและรัฐบาล การเติบโตนี้ได้ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยตรง ตามรายงานของ Thailand Investment Review แสดงให้เห็นว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจที่สูงมีความสัมพันธ์โดยตรงกับการผลิตขยะที่สูงและช่องว่างในการจัดการขยะ ในปี 2561 ประเทศไทยผลิตขยะครัวเรือน 27 ล้านตัน โดยรัฐบาลสามารถรีไซเคิลขยะพลาสติกได้เพียง 25% ของขยะพลาสติกทั้งหมด ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความจำเป็นเร่งด่วนที่รัฐบาลต้องดำเนินการ

แนวคิดริเริ่มเศรษฐกิจหมุนเวียนของไทยปี 2567

ปัจจุบัน แนวคิดริเริ่มที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจหมุนเวียนส่วนใหญ่ดำเนินการโดยภาคเอกชนและภาครัฐผ่านการมีส่วนร่วมโดยสมัครใจ แม้ว่ารัฐบาลไทยจะแสดงความสนใจและความทุ่มเทต่อการพัฒนาที่ยั่งยืนมากขึ้น แต่ยังต้องการนโยบายเพิ่มเติมเพื่อนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่มีพลวัต หนึ่งในความมุ่งมั่นที่ยาวนานที่สุดคือปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง (SEP) ซึ่งริเริ่มโดยในหลวงรัชกาลที่ 9 ซึ่งเป็นพื้นฐานสำหรับเป้าหมายด้านความยั่งยืนของประเทศไทย โดย SEP ได้ครอบคลุมสามด้านคือ ความพอเพียง การใช้ทรัพยากรอย่างมีเหตุผล และการป้องกัน เพื่อส่งเสริมเป้าหมายของประเทศไทยในการบรรลุเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนในปี 2573 และยุทธศาสตร์ชาติ 20 ปี และแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ 5 ปี

จุดยืนปัจจุบันของรัฐบาลไทยในการนำเศรษฐกิจหมุนเวียนมาใช้เร่งตัวขึ้นผ่านโมเดลเศรษฐกิจ BCG (Bio-Circular-Green) ซึ่งมีแนวคิดริเริ่มดังนี้:

1. การจัดการขยะพลาสติก: ประเทศไทยเป็นหนึ่งในตลาดที่ใหญ่ที่สุดสำหรับการใช้พลาสติก โดยมีการประมาณการณ์ว่ามีขยะพลาสติกเกิดขึ้น 2 ล้านตันต่อปี รัฐบาลกำลังส่งเสริมการใช้พลาสติกย่อยสลายได้และการส่งเสริมการรีไซเคิลภายใต้กรอบความรับผิดชอบที่เพิ่มขึ้นของผู้ผลิต (EPR)
2. การลดขยะอาหาร: รัฐบาลไทยกำลังส่งเสริมการจัดการขยะอาหารผ่านแนวปฏิบัติที่ดีขึ้นและการรณรงค์สร้างความตระหนัก
3. กฎหมายและนโยบาย: รัฐบาลไทยกำลังสร้างกรอบกฎหมายเพื่อส่งเสริมเศรษฐกิจหมุนเวียน เช่น การส่งเสริมการจัดซื้อจัดจ้าง green economy และการจัดตั้งการรับรองและมาตรฐานที่เหมาะสมสำหรับผลิตภัณฑ์หมุนเวียน